ناگهان هواپیما در پیچ سختی می افتد و آتش بیشتری از آن زبانه می کشد . شماره دو در حالی که هواپیما را در دید خود داشت مشاهده می کند که هر دو خلبان بیرون پریده و چترشان باز می شود او تصمیم می گیرد تا موقعی که آنها به زمین می رسند در آنجا حضور داشته باشد ولی بلافاصله بعد از اینکه محمودی و حیدری (کمک خلبان ) فرود می آیند کمکش فریاد می زند :
موشک ! موشک سام – 6 رویمان قفل کرده سریع کاهش ارتفاع بده ، خلبان سرعت را افزایش داده و شروع به مانور می کند تا از دست موشک خلاص شود موشک هر لحظه به هواپیما نزدیکتر می شد و خلبان هر کاری که انجام می دهد نمی تواند از دست موشک رهایی یابد موشک در حال اصابت به هواپیما بود که خلبان به عنوان آخرین حرکت هواپیما را به شدت گردش داد ، در این لحظه فشاری معادل 11 جی به خلبانان وارد می شد این فشار برای هواپیما کمتر از اصابت موشک نبود وامکان زنده ماندن خلبان نیز در این حرکت بسیار پایین است زیرا احتمال شکسته شدن مهره های گردن و کمر بسیار بالاست . اما چاره ای نبود با این کار موشک از بین دم و بال گذشت و به هواپیما اصابت نکرد خلبانان درد شدیدی را در کمر و گردن حس می کردند ولی حال عمومی خوبی داشتند .