پايگاه هشتم شكاري

سرهنگ خلبان حسین مددی

سرهنگ خلبان حسین مددی

گواهینامه پایان دوره پرواز با فانتوم سرهنگ خلبان حسین مددی

سرهنک حسین مددى در سال 1325 در شهریار متولد شده و بعد از اتمام

دوران دبیرستان وارد نیروى هوایى شده و خدمت خود را اغاز کرده و بعد از کذراندن دوره هاى مقدماتى در سال 1351 وارد دانشکده خلبانى شده و بعد از کذراندن دوره هاى اموزشى مقدماتى یرواز در بایکاه قلعه مرغى تهران در سال 1352 جهت اموزش خلبانى به کشور امریکا اعزام شده و بس از پایان دوره 6 ماهه موفق به اخذ مدارک لازم شده و در سال 1353 به کشور بازکشته و دوره آموزش شکارى- تاکتیکى F-4E را شروع کرده .

بس از بایان دوره اموزشى در گردان 11 شکارى- تاکتیکى مهراباد , به پایگاه سوم شکارى (شاهرخى) منتقل و بس از مدت کوتاهى براى دومین بار به امریکا اعزام شده و این بارجهت دوره تخصصى شناسایى- تاکتیکی E RF-4 .

سرهنک حسین مددى براى دومین بار توانست دوره 6 ماهه شناسایى – تاکتیکى را با موفقیت پشت سر گذاشته و مدارک لازم را اخذ نماید و به کشور مراجعت نماید.

حسین مددى دوران آموزشى را با قهرمانان شجاعى چون شهید ذوالفقارى-شهید نوروزى- سرتیپ جانباز فرسیابى و مرحوم ترابى و دیگر دوستان کذراند.

در سال 1354 به گردان11 شناسایى- تاکتیکى مهرآباد.( تنها گردان شناسایى نیروى هوایى) ملحق شده و پروازهاى شناسایى خود را شروع نمود.

باشروع جنگ تحمیلى بدون شک تمامى یگانهاى ارتش- سپاه- بسیج به شناسایى مناطق جنگى – شهرى- استراتژیک و لوجستیک دشمن جهت انجام عملیات هاى مختلف نیاز داشتند و آن بعهده عقابان تیز بین بود. بدین صورت که قبل از انجام هر گونه عملیات از سوى یگانهاى هوایى- زمینى-دریایى باید مناطق مورد عملیات و اهداف کاملا شناسایى مى شد و بعد نتایج شناسایى در ستاد فرماندهى مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و دستورات عملیات و چگونگی آن اعم از حملات هوایى-زمینى-دریایى داده مى شد و بعد از انجام حملات هوایى-زمینى-دریایى بار دیگر خلبانان شناسایى به محل مورد نظر اعزام شده و جهت شناسایى مجدد محل جهت تخمین خسارت و تائید موفقیت نظامى محل را مجددا شناسایى مى کردند.

سرهنک خلبان حسین مددى از ابتداى جنگ تحمیلى پرواز هاى شناسایى خود را شروع کرده وبا وجود تاکید و تلاش یدافند هوایى قوى عراق براى سرنگونى هواییماى شناسایى به دلیل نقش کلیدى و مؤثرو همچنین تعداد معدود انها موفق به انجام ماموریت هاى بسیار خطر ناک و غیر ممکن همراه دیکر دوستان شده که تعداد عملیات هاى موفق و مؤثر ایشان متجاوز از 60 پرواز برون مرزى بوده است.

که یک نمونه از این عملیات ها, شناسایى منطقه بصره بود. زمانى که هزاران نیروى پیاده در محاصره نیروهاى عراقى قرار کرفته و ارتباط آنها بانیروهاى ایرانى قطع شده و هر لحظه عرصه بر انها تنک تر شده و امکانات پشتیبانى و ارسال مهمات به آنها قطع شده بود. با محاصره نیروهاى ایرانى , ارتش عراق پوشش هوایى خود را بر این منطقه افزایش داده و پدافند خود را در منطقه تقویت کرده و به هیج وجه حاضر به شکسته شدن این محاصره نبود.با وجود تلاش بى وقفه نیروهاى در محاصره براى مقابله و حمایت هوایى جنگنده هاى نیروى هوایى ایران از محل, نیاز به شناسایى کامل مواضع و تجهیزات و نقاط ضعف منطقه محاصره شده بود که دستور شناسایى این منطقه بحرانى از طرف ستاد فرماندهى صادر شده و به گردان 11 شناسایى- تاکتیکى محول شده و براى انجام این عملیات بسیار حساس سرهنگ حسین مددى و یکى از خلبانان با تجربه انتخاب شده.براى انجام این عملیات نیاز بر این بود که از یکى از پایگاه هاى نزدیک به منطقه این عملیات صورت گیرد که پایگاه امیدیه براى انجام این عملیات انتخاب شده و خلبانان شناسایى از تهران به طرف پایگاه امیدیه پرواز کرده و در آنجا در حالت standby قرار کرفته تا در یک فرصت مناسب این عملیات را انجام دهند. بدلیل وجود گشت هاى هوایى متعدد ویى در یى عراقى در منطقه این عملیات چهار روز به تعویق افتاده و در اخر بعد از یک سرى زمانکیرى هاى تاکتیکى که توسط خلبانان و متصدى رادار صورت کرفت, دریک فرصت کوتاه زمانى که کشت هاى هوایى عراقى در حال تعویض و تحویل پست هوایى بودند,خلبانان شناسایى وارد منطقه شده و با شجاعت از یدافند منطقه عبور کرد و منطقه را بطور کامل شناسایى کرده و به یایکاه مراجعت کرده. که بلافاصله نتایج شناسایى و عکسبردارى مورد بررسى قرار گرفته و طى زمان کوتاهى با انجام یک عملیات بزرگ زمینى و هوایى این محاصره شکسته و هزاران نیروى در محاصره نجات پیدا کرده. و بخاطر تمامى این رشادت ها سرهنک حسین مددى بارها از سوى مقامات کشورى و لشکرى مورد تشویق و سپاس قرار گرفته است .

شایان ذکر است جهت اطلاع بعضى از دوستان که نسبت به هوابیما هاى شناسایى آشنایى ندارند عرض شود خلبانان شناسایى از معدود خلبانانى هستند که هنگام انجام پروازهاى شناسایى همیشه بصورت تک فروندى پرواز کرده و هوابیماى شناسایى(RF-4) هیچ گونه سلاح تهاجمى و یا دفاعى نداشته و تنها دوست و رفیق راه آنها در عملیات ها و نبرد هاى هوایى با هواپیماهاى دشمن , برنده اهنى قدرتمند آنها براى فرار از معرکه بوده است.

شعار معروف خلبانان شناسایى که شما مى توانید بصورت یک PATCH برروى سینه آنها مشاهده کنید حاکى این واقعیت مى باشد:

UNARMED-ALONE-UNAFRAID

سرهنک حسین مددى در سال 1363 بعنوان رئیس آموزش شکارى منطقه هوایى مهرآباد منصوب شده و تا سال 1370 در این سمت باقى ماند.

همجنین در سال 1366 به فرماندهى پایگاه یازدهم زاهدان منصوب شده و به مدت یکسال در این سمت باقى ماند.

منبع وبلاگ وزین پروازی دیگر

نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388 توسط جابر حداد(آریا)و دوستان | لينك ثابت |

» KAMAN (BOW) 99

KAMAN (BOW) 99:

The Iraq air invasion started on 22 september 1980,but the IRIAF designed and operated a huge air strikes to gain air superiority on iraq air force just one day later by more than 140 military aircrafts.This proudly operation was "kaman 99" which means "Bow 99".This name refers to legendary iranian hero ,namely,"Arash Kamangir" who was a strong man in using bow and arrow Also it refered to rage fire of Iran nation which was fired to far-reaching points of enemy land and 99 was the number of operation plan pages..As soon as sun rose in iraq, fighters striked to this country sky.The main reason for choosing this time was this fact that since sun rises from east to west and Iran is located in the east of iraq,so iraq air defence was annoyed by sun lights, making aiming so difficult.The operation region was all over Iraq land and sky such us kirkook,moosel,rashid,habania,naseria,shoibieh,koot,almosana and many other air bases from 30 in south to 37 in north of Iraq.The main goal of the operation was ruining Iraq air force as much as possible.To achieve this aim,the majority of airbases,fuel tankers,munitions bunkers,aircraft shelters,air industrial centers,runways,control towers and everything which was effective in paralysing Iraq air force were bombarded.Also,before the main invasion,some anti air enemy defence carried out and radar sites,air to air missiles sites and other air defence instruments were aimed by fighters.It is estimated that about 56 percent of iraq air force ability were descended for a long time.For example,AL-Rashid airbase,near Baghdad,was operated again two mounths later.After Iraf being paralysed,Iran air force was able to operate air to ground strikes against iraq ground forces in Khozestan and other part of our dear land,making them paralysed on ground,too.The most important fighters using in this air strike were F-5(Tiger),F-4(Phantom),F-14(Tomcat) and fuel tankers.Also,the most important airbases were Tehran,Tabriz,Hamedan,Dezful,Bushehr and Shiraz.About 380 pilots took part in this operation who 140 of them entered in Iraq sky.On this day,Iriaf lost some of best pilots including "Homayoon Shoghi","Ghafar Raminfar","ghlomhosein orooji","Massih Dinmohammadi","Bahram Eshghipoor","Abass Eslaminia" and ....During next days world medias started to admire Iranian pilots and their fighters.They mentioned Iran pilots ability and their manoueuvers against Baghdad powerfull air defence as UNIQUE and WONDERFUL jobs and the heads of Iraq who were feared of other such operations suggested ceasefire.

Source:Internet BY:Alireza Sadeghi

کمان ۹۹:

حمله هوایی عراق در 31 شهریور 1359 آغاز شد اما نیروی هوایی ایران جهت کسب برتری هوایی عملیات بزرگی را فقط یک روز بعد توسط بیش از 140 جنگنده طراحی و اجرا نمود.این عملیات غرورآمیز کمان 99 نامیده شد.این نام اشاره به قهرمان افسانه ای ایران "آرش کمانگیر"دارد که مردی قدرتمند در استفاده از تیر و کمان بود.همچنین این نام اشاره به آتش خشم ملت ایران داشت که بسوی نقاط دوردست سرزمین عراق شلیک می شد و عدد 99 تعداد صفحات این طرح بود.بمحض اینکه خورشید در عراق طلوع کرد جنگنده ها به آسمان این کشور هجوم بردند.دلیل اصلی برای انتخاب این زمان این بود که چون خورشید از شرق به غرب طلوع می کند وایران نیز در شرق عراق قرار دارد لذا نور خورشید باعث آزار پدافند هوایی عراق می شد و هدفگیری را برای آنها مشکل می کرد.محدوده عملیات کل سرزمین و آسمان عراق نظیر کرکوک-موصل-رشید-حبانیه-ناصریه-شعیبیه-کوت-المثنی و بسیاری از پایگاههای دیگر عراق حد فاصل مدار 30 درجه در جنوب و37 درجه در شمال عراق بودوهدف عملیات تخریب نیروی هوایی عراق تا حد ممکن بود.برای نیل به این هدف قسمت اعظم پایگاههای هوایی-مخازن سوخت-انبارهای مهمات-پناهگاههای هواپیما-مراکز صنایع هوایی-باندها-برجهای کنترل و هر چیز دیگری که در زمینگیر کردن نیروی هوایی عراق موثر بود بمباران گشت.همچنین قبل از عملیات اصلی چند عملیات ضد پدافند هوایی انجام گرفت و سایتهای راداری-مقرهای موشکهای زمین به هوا و سایر تجهیزات دفاع هوایی توسط جنگنده ها مورد هدف قرار گرفت.تخمین زده میشود که حدود 56 درصد از توان هوایی عراق کاهش یافت.بعنوان مثال پایگاه الرشید در نزدیکی بغداد دو ماه بعد مجددا عملیاتی گشت.پس از فلج شدن نیروی هوایی عراق نیروی هوایی ایران قادر به انجام عملیات هوا به زمین بر ضد نیروی زمینی عراق در خوزستان و سایر بخشهای میهن عزیزمان شد که باعث زمینگیر شدن آنها بر روی زمین نیزگشت.مهمترین جنگنده ها در این حمله هوایی اف-5(تایگر)-اف-4(فانتوم)واف-14(تامکت)وتانکرهای سوخترسان بودند.همچنین مهمترین پایگاههای هوایی شرکت کننده در این عملیات پایگاههای تهران-تبریز-همدان-دزفول-بوشهر وشیراز بودند.در این روز نیروی هوایی ایران جمعی از بهترین خلبانان خود را از دست داد که شامل"همایون شوقی"-"جعفر رامین فر"-"غلامحسین عروجی"-"مسیح دین محمدی"-"بهرام عشقی پور"-"عباس اسلامی نیا" و تنی دیگر بود.در خلال روزهای بعد رسانه های جهان شروع به ستایش از خلبانان ایرانی و جنگنده های آنان کردند.آنان قابلیتهای خلبانان ایرانی و مانورهایشان بر ضد دفاع قدرتمند هوایی بغداد را منحصر بفرد و شگفت انگیز ذکر نموده و سران عراق که از عملیات مشابه دیگری در هراس شده بودند پیشنهاد آتش بس دادند.

منبع:اینترنت گردآوری و ترجمه:علیرضا صادقی

http://www.oldpilot.ir

http://airtoair.blogfa.com/

نوشته شده در یکشنبه نهم فروردین 1388 توسط جابر حداد(آریا)و دوستان | لينك ثابت |